Juli – Oktober 2024
i. infatuatie
ik wil ze proeven,
je lippen. koffie met tabak
smaakte nooit eerder zo lekker
je kuste met eindeloos gemak
ik wil voelen, hoe hard
en af en toe zacht
ik wil naast je komen liggen
en vasthouden als dat mag
ik wil je horen, steeds harder
steeds sneller, korte schokken
nagels in mijn huid gekerfd
heel even liefde kunnen foppen
ik wil je zien maar geen foto
doet eer aan mijn gedachten
dus sluit mijn ogen, kijk naar binnen
naar wat ik zag en zondag mag verwachten
ii. adoratie
met de nacht nog in je haar
zit je al op het balkon. het kost me
moeite om mijn hand er niet doorheen
te halen
toch laat ik het nog even zitten, want
je bent lief
zo half wakker, mijn lief
ogen op half zeven met nog maar net
een paar halve gedachten
achter je leden
half in de wakkere wereld
half onderdeel van het bestaan
maar al heel veel zin in samen
zin om er samen voor te gaan
iii: infatuatie
mama! ik heb hem gevonden
ik mag mijn liefde geven en
ik hoef er niets voor terug
nee echt niet, mama
ik hoef er niets voor terug
want als ik geef dan voel ik ook
en als hij dat niet doet dan is er
geen nood aan de man want ik kan
zonder zijn liefde ook leven,
ook geven,
ik doe dat wel voor hem
ik heb er toch zo veel van?
mag dat delen voor ons beide
nee het is niet erg, mama
ik hou ook wel voor hem
van hem
ik kan zonder
welterusten,
goedemorgen
ik heb genoeg zo,
ben tevreden
het is goed zo,
zeker weten
ik vind het in de stilte
dat weet je toch, mama
dus maak je maar geen zorgen,
ik ben echt oké, mama
iv: realisatie
je bent van niemand, dat weet ik,
ik ook niet. maar
ik zou zo graag
een stukje van je willen.
wat zou je daarvan vinden?
een klein stukje maar, hoor,
af en toe, voor even
ik kan het gewoon lenen
geef ik het later weer terug
en ik zal er goed op passen,
in de tussentijd. bewonderen,
verwonderend, als het onweer komt
en ’t bliksemt
zal ik het beschermen van het licht
want, ik weet, jij bloeit
in ’t donker; ja alles heeft gewicht
dus als het mag dan til ik het
voor mij weegt jouw zwaarte niks
wil je anders ruilen?
een stukje jou voor een stukje mij
misschien voelt dat iets fijner
als een borgsom; wat vind jij?
geef me anders iets
dat je toch wel verliest,
zoiets kleins als een haar,
of nog kleiner, een wimper
ik pluk hem zo van je wastafel
en stop hem in mijn zak. mag dat?
alsjeblieft?
ik wil zo graag
een teken
dat je een klein beetje van mij bent
al moet ik erom smeken
v: acceptatie
als ik je dan niet liefhebben mag
laat me maar degene zijn
die je ziet, echt ziet
[maar niets zegt of doet]
diegene die opvalt
hoe, vandaag,
je haar krult,
hoe je blouse valt,
hoe je huid ruikt
hoe de lichte spikkels in je diepblauwe ogen
mij doen denken aan de zon
wanneer haar stralen breken op de kleine golven
van het amsterdam-rijnkanaal
zoals die avond, toen we erlangs liepen
tijdens haar ondergang
hoe je lippen naar koffie met tabak smaken,
en hoe die combinatie op niemand anders
zijn lippen
zo lekker smaakt; omdat het jouw lippen zijn,
omdat die aroma’s zo zijn verwikkeld
met jouw zijn, dat ze bij jou horen
[alleen bij jou]
hoe je wandelt met je hoofd
naar rechts gekanteld, alsof de zwaartekracht
net iets harder aan jou trekt dan aan anderen, alsof
je gedachten zo zwaar wegen dat ze simpelweg
richting de aarde willen gaan, verlost van je hersenen,
van je gewik en geweeg, in de grond, weg,
ver weg, weg van alles wat je daarboven bent
en met niemand wil delen.
Iris Elske 